Ben sonrayı bekleyemedim..

Tuğba aradı az önce;

''Sen Deren'e kardeş yapmıcam diyosun ya inatla'' dedi bir hışım...............

''Eeeeeeeeeeeeeee''dedim..

''Fikret Bila'nın son yazısını okudun mu?okumadıysan hemen oku'' dedi....

Gözyaşlarıma hakim olamıyorum hala..Ama dedi okuma şu an ben mahvoldum..sen de salya sümük olursun diye uyardı beni..ben dinlemedim..

Nur içinde yat Hikmet Bila...

Karanlık..

Dün geçirdiğim en kötü Pazar'lardan biriydi..

Cumartesi günü gece yattıktan sonra epey bir süre uyuyamadım,hiç alakasız olarak aklımdan 99 depremi geçti,yakından yaşamış biri olarak kendi kendime ''ya kızım gecenin bi körü nerden gelir bu saçma sapan şeyler aklına'' dedim ve Deren'le ilgili dÜşüncelere dalarak uyudum..Ertesi gün de şok..kendimden korktum resmen..tarifi mümkün olmayan bir şekilde üzüldüm,onca insan,bir yandan bu denli bir soğuk,Allah'ım dedim yardım et herkese..

Eskişehir'deki öğrencilik yıllarıma rastlamıştı o felaket..ve beni evde tek yakalamıştı..Yaz okuluna kaldığım için tatilimi perişan etmiştim..ev arkadaşım 2 gün sonra gelecekti..zaten o günden sonra evde tek başıma mecbur olmadıkça kalamam,aşırı korkarım..o kadar enteresandır ki bu öykü..Üniversite yıllarını evde geçirenler bilir,tatilden dönüncebuzdolabı tamtakır olduğu için büyük market alışverişi yapılır eve,bizde kim giderse önce o yapardı,ya da ikimiz birlikte gidersek beraber yapardık..Migros'a kendim gitmiştim o gün,alışverişten ziyade dolaşmak maksatlı..Biraz gezdikten sonra birkaç torbayla dışarı attığımda kendimi ilk dikkatimi çeken gökyüzüydü..yahu dedim ne kalabalık,deli gibi yıldız var,hiç böylesini görmedim diye geçirdim içimden..Eve döndüğümde korktuğumu hatırlıyorum,resmen sebepsiz,belki okuyanlar diyecek ki sallama kızım..Ama beni tanıyanlar iyi bilir 6. hissim deli kuvvetlidir benim..Neyse..gece uyuduktan sonra tak diye uyandığımı hatırlıyorum,başucumdaki saate baktım,iki buçuk civarı..sonra korkudan kafamı gömdüm pikenin içine..ama ne mümkün bu sefer de sıcaktan uyuyamıyorum..onca debelenmenin ardından yatağımın hopladığını hatırlıyorum..ben hayatımda öyle bir korku yaşamadım desem...aklıma deprem gelmiyor,sanıyorum ki üç harfliler geldi ve beni sallıyorlar..içimden dua bile edemedim o anda korku ve paniğin verdiği titremeyle..tüm günün verdiği kasvet de vardı zaten.......neyse..çılgın gibi sallandıktan,daha doğrusu hopladıktan sonra inanılmaz bir gürültüyle son bulan titremenin ardından ışığı yakmak için düğmeye uzandığımda elektriklerin de kesildiğini görünce deliriyordum..çığlıklarla anladım deprem olduğunu..

Düşünsenize halimi,tek başıma,evde,elektrik de yok,telefonuma sarılıyorum sinyal yok.derken nasıl oldu anlamadım ama telefonum çaldı,babam..''Aslım iyi misin deprem oldu sakın korkma''diye bağırıyordu..iyi olduğumu haber verdikten sonra saatlerce telefonum çalışmadı..apartmanın önünde insanların arasında aptal aptal bakınarak bekledim..neyi bekliyorsam,çocuk aklı işte..bas git di mi....böyle işte benim deprem hikayem..ki ben hiçbir yara bere almadan atlattım..şu an Van'da kimbilir kaç kişi vardır kurtarılmayı bekleyen..kimbilir nasıldır caddeler,sokaklar,insanlar..kaç kişi evsiz barksız kalacak,kaç kişinin ocağı sönecek..Allah'ım sen bilirsin yine en doğrusunu,karşı gelmek gibi olmasın ama felaket üstüne felaket..Çok üzgünüm,insanları gördükçe orda olmak istiyorum,birinin bile yarasını sarsam,pansuman bile yapsam yetmez mi....Ne diyeyim bilmiyorum ki..ne denir..Allah'ım yardım et...
..............................................................................................................................................................

Bu sabah...

Bugün zor ayrıldım Deren'den..

Alnım ve kaşlarım kızarmaya başladı,burnumun ucu pembeleşti,off dedim içimden saçmalama..zor tuttum kendimi,ağlamadım ama..dua ettim gece yatarken,Allah'ım dedim bu sabah da uyanmasın,ama tak diye açtı gözlerini tam emerken..normalde özellikle bu beslenme seanslarında uyur,uykusu yoksa bile sızar,yorulur..Bugün uyumadı..moralim bozuldu,yol boyunca aklımdan çıkmadı..sürekli fotolarımıza bakar oldum..nasıl adapte olacağım şu an için bilmiyorum.zor çok zor..

Ama gözüm arkada değil,annem ve kardeşim sağolsunlar,benden çok daha iyi bakıyorlar miniğime..zaten keyfi yerinde az önce kahkaha sesleri,çığlıkları duyuluyordu telefondan...Ben ne yapardım onlar olmasa..Esra'ya baktıkça Deren'e kardeş yapmak istiyorum..Çünkü Esruş benim herşeyim,en yakınım,kardeşim,ablam,sırdaşım..istiyorum ki Deren'in de böyle bir kardeşi olsun..ama zor işte o da zor..bencillik mi ediyorum bilmiyorum ama..

Bir de Tuğba'm vardır,esa'm..15 yıllık dostum,aramızda kilometreler de olsa her gün konuştuğum,dertleştiğim canım arkadaşım,taaa üniversite yıllarından..müjüm,tuğbişim ve ben :) ama üçümüz de ayrı şehirlerde.........hiç kavga ettiğimizi hatırlamam,bırakın kavgayı ses tonumuzu bile yükseltmemişizdir birbirimize..kalplerimizi kırmamışızdır..Deroş'umun da eminim böyle arkadaşları olacaktır..İnşallah olur...Mutlu,huzurlu bir hayatı olsun..uzun ömrü olsun yarabbiim..Herkesin evladının,sadece benimkinin değil........

Sahalara Dönüş....

 Eveet..dönüyorum..şaka değil,bankacılıkta biz portföylerin işi dışardadır,satış yapmaktır,yani ekmek sahadadır :) ben de dönüyorum sahalara..emlakçılar,oto bayileri,mevduat müşterileri...eskiden öyle bir konsantre giderdim ki bunlara..şimdi aklımın bi köşesi minik kuzumda olacak,ne yapıyor acaba?ne yedi?uyudu mu?.....mi,mu,mi,mu...pöööf Aslı bi kendine gel kızım yaaa..

 Salı sabah 8 de teker döner maalesef..hatta daha da erken..bi yandan da garip bi heycan var içimde,özledim gibi,heycanı özledim,blok para beklemeyi,EFT ekranını kontrol etmeyi,müşteriyi sanki paranız gelse de olur gelmese de edasıyla arayıp sonra tutuşmayı,çılgın müşterilerimi,çetrefilli kredileri,topuklu ayakkabılarımı,güzel kıyafetlerimi,saçlarımı açık bırakmayı,boynuma krem ve parfüm sürmeyi,makyaj yapmayı...Derenim sen herşeye değersin gerçi,kızma bana bunları okuduğunda..konuşur gibi yazıyorum işte,içimden geldiği gibi..aylardır parfüm banyosuna hasret kaldım,iki fıs kesmiyo beni..boynumu,yüzümü yalayıp yuttuğun için her daim uzak duruyorum kozmetiklerden..niiye?yine seni düşündüğüm için niye olacak minik fasulyemm..ben nasıl dayanıcam onca saat  sensizliğe ya..hey Allahım..

 Tam 1 ay olmuş en son yazımdan bu yana..nasıl geçti onca gün hiç anlamadım..belki de Deren büyüdüğünden,artık aramızda farklı bir bağ olduğundan,beni artık tanıdığından belki de....ya da artık gece hariç gündüz pek uyumadığından :) sürekli ilgi bekler,ıngıl ıngıl ıngıldar oldu..ıngıldıyo evet,garip bi ses,bana ''ıngıl'' diyomuş gibi geliyo,onun için de ses çıkardığı zaman ''kızım neden ıngıldıyosun?'' diyorum başlıyo gülmeye..ee kitap okuyorum,saçma sapan danslar,yemek seansları,banyo,bilmem ne derken bi bakıyorum gece olmuş Deren sızmış ben de artık bayılmışım..unutmuş gitmişim sosyalleşme adına herşeyi..gerçekten unutmuşum,ne haber izleyebiliyorum,ne gazete okuyabiliyorum..Deren'le alakalı değil bunlar,yüreğim dayanmıyor,şehitlere özellikle,düşünüyorum onları da annesi benim Deren'i büyüttüğüm gibi öpe koklaya büyüttü,besledi..dağılıyorum,deliriyorum,oğlum olsaydı askere göndermezdim diyorum,saçma düşüncelere dalıyorum..ya geçen bi böcek gördüm evde,refleksle üstüne bastım,çok korkarım böceklerden..sonra dedim ya bu da anneyse,çocuklarına yiyecek götürüyorsa..Allahım dedim ne yaptım..işte bu derece değiştirdi annelik beni..eskiden olsa pat,küt önüme çıkan böceği ezerdim,vıcığı çıkana kadar..şimdiki Aslı daha uysal :) o ne ya..uysal da ne demek at mıyım ben..

 Laftan lafa geçmiş gibi olcam ama at deyince aklıma geldi..şimdi inekten halliceyim,e malum süt meselesi,Deren şükürler olsun ki anne sütüne bayılıyo..geçenlerde annemdeydim,eski bikaç foto geçti elime,eski dediğim 2 sen önceki,çığlık kıyamet annemi çağırdım..''annneeeee dedim şu halime bak ne kadar gençmişim''annem tabii ki bi anne olarak''ay Aslı ooof ödümü patlattın deli misin,ne farkın var''dedi ve devam etti..''biraz karnın kaldı,zaten kadın 6.ayından sonra toparlamaya başlar,senin iskeletin güzel,eski haline döneceksin,biraz zaman geçsin kilo vermeye başlayacaksın'' wuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuww o ne ya şoka girdim..neeee yani hiç mi kilo vermedim ben,onu mu demek istiyosun anacuuuuuum..before after gibi olmuşum ya,ooooof eski halime dönesim var,iştahım hepten kapandı,şu emzirme devam ettiği sürece ben bu milkalıktan sıyrılamam arkadaş..vay bana vaylar bana..

 Daha çok anlatacaklarım var ama Deren uyanıyor,emiş gücünü gösterecek zaar..öpenzi..

Iyyk nefret ederim bu laftan,öpenzi ne ya..

Son 5 hafta...

Bağırıp,etrafa çatasım var..garip bir psikoloji içindeyim..

Deren'le ayrılacağız 5 hafta sonra..ben işe,o anane yahut babanneye..ya da dönüşümlü olacak işte bilmiyorum..şimdilik kimse paylaşamıyor..bakalım neler olacak?annemle başlarız sanırım..

Ben her iki annemin de canıyım kuşkusuz,Deren de onlar için candan daha da can..biliyorum belki benden bile daha iyi bakacaklar..ama çok kötüyüm...fena bir durum..pek fena..Çok alıştım tüm gün onunla birlikte olmaya,oooooohh istediğimiz gibi herşeyi yapmaya,uyumaya,boğuşmaya,banyo seanslarına,alışverişlere,küçük oyunlara..yine yapacağız ama sadece hafta sonları..çünkü ben işten gelene kadar kızım uyumuş olacak muhtemelen..bu çocuk olayı zor,g.tüne güvenmeyen yapmasın,kendime hakim olamıyorum neler yazasım var neler bilemezsiniz..bi de ikinci ne zaman diye soruyorlar..çok beklersiniz..

Kendi bebeğimi kendim büyütemeyeceğim...acı..

Annem ve babama inanamıyorum özellikle anneme..bizi nasıl büyütmüşler o devirde,hiçbir istediğimizi iki etmeden hem de..gecenin köründe gözleme isterdik,kalkar yapardı üşenmeden,hem de yufkayla falan da değil....ucundan yiyip bırakırdık,biz yatardık o evi toparlayıp ertesi günün yemeklerini yapardı bir de..sonra da sabahın köründe tekrar işe,tüm gün ayakta o kocaman kağıtlara yapılan çizimler,ufacık maketler...çocukken hatırlıyorum o maketlere bakarak rüyalara dalardım,nasıl enteresan gelirdi o minicik ağaçlar,arabalar,binalar..Kayınvalidem desem o da farksız, tam 3 çocuk..ikisini de zaten çok seviyorum ama Deren olduktan sonra o kadar anladım ki kıymetlerini..özellikle annemin..eskiden de çok dikkat ederdim ama şimdi kırk kez düşünüyorum yanlışlıkla kalbini kırmamak için...öff bile dememek lazım gerçekten onlara.... Şimdi ben de öyle olacağım,Deroş ne isterse yapacağım :) belli bir ölçüde diyelim..şımartmadan...

Yine de şükür herşeye..ama canım çok sıkkın a dostlar....hiçbiryere gidesim yok..

Şekeypayeeeem :)

Defile yapıyoruz..

 Son günlerdeki en büyük zevkimiz..Ne yapalım,evde bir başımıza bunalıyoruz..Süslüyorum,püslüyorum fotoğraf çekiyorum,sarılıp öpüşürken :) gülerken,ağlarken.....2000 civarı fotomuz olmuş..dün uzun aradan sonra sevdiğim 4 arkadaşıma yolladım fotosunu,biri çok büyüdüğünü söyledi,diğeri anasının kızı dedi,bir başkası dilini yedi,diğeri bu saçlara nasıl dayandın dedi...ama bana benzeten yine olmadı malesef :) ya herşeyi mi babadan alır bir çocuk..herşeyi ama herşeyi..bana hiçbiryeri benzememiş :) Emre'yi makinaya koymuşlar,küçültüp,minik bir bebek haline getirmişler gibi..bakalım büyüdükçe değişecek mi?değişmese de mühim değil..sağlıklı ya yetiyor bize :)

 Gardrobunu temizledim,annem sürekli söyledi ama dinlemediğim için bir küçük valiz kıyafeti çıktı,artık olmayan,küçük gelen birsürü kıyafet..takımlar,elbiseler,tulumlar...hiç giydiremediklerim bile var..işte boşuna dememişler büyük sözü dinle diye..napalım bu şekilde öğrenecekmişim demek ki..bizimkiler diyor ki ''aman hepsini iyi sakla yepyeniler,2.
giyer''...alooo..huuuu..kimsenin sorduğu yok bana :) tamam kardeş çok önemli katılıyorum ama Deren'im yeter bize..ben ona hem anne hem kardeş olurum,ben kız kardeşi olurum,babası da erkek kardeşi olur :)) bakalım görelim ya hayırlısı..büyük konuşmamak en iyisi..

 Bugün kontrolümüz vardı,doktor herşeyin çok iyi gittiğini söyledi,daha sonra 3 ayda göz kontrolü yapıldığı için bizi göz polikliniğine gönderdi..Doktor Deren'in gözlerini muayene ederken pat diye miyop var mı aillede dedi..pesss dedim ya..Allahım dedim inanamıyorum..Emre'yle gözgöze geldik :)..kim miyop bilin..tabii ki babamız..normaldir dedi doktor,kız bebek %90 babaya çeker,siz 2. yi erkek yapın..hı hı tamam dedim..Emre zevkten küp şeker o sırada tabii ki..ilerde miyop olma ihtimali bir parça da olsa varmış..tıp ne kadar ilerlemiş ya,3 aylık bebeğin ilerde miyop olabilme ihtimalini anlıyorlar..:)) inşallah olmaz tabii ki..olsun da tek derdimiz bu olsun..

 Birazdan Deren'le pasta yapacağız..akşam arkadaşımıza giderken götürmek için..bayılırım kek,pasta muhabbetine..özellikle yapmasına tabii ki..uzunca bir süre böyle şeyler tüketmek yasak bana..bu hamilelik,doğum,bebek iyi hoş da..göbek problem oluyor..ödemler kolay atılamıyor..artık mekik çekmek ve detaylı spor için son haftam..bundan sonra rahatça herşeyi yapabileceğim,serbest :)

 Bugünlük bu kadar...Deren'i banyo yaptırıp doooğru mutfağa..hadi bakalım.........

Müziğin gücü...........

Deren dün geceden bu yana huzursuz..

Sürekli bir ıhlama pıhlama hakim çocukta..

Gaz dedim,saatlerce pıtpıttan sonra çocuğun da içi dışına çıktı,benim de elim koptu ama yok..hiç hem de..

Uykusu var belli..gözler kıpkırmızı çığlıklar falan atıyo kesik kesik..

Ninni söyleyerek pışpışlamaya falan kalktım hepten delirdi,yaw anne ne diyosun gibisinden..

Agu bugu yaptım,gıdıklamalar falan..yok..tık yok..

Gerçi sürekli müzik dinletiyorum genellikle,cd si var,classical music for babies,onu koyuyorum dvd ye gün içinde..hamilekyen de dinlemiştim..sakinleşiyordu huzursuz olduğu dönemlerde..fakat işe yaramadı bugün için...ben de farklı birşey denemek istedim..

 Phil Collins'le başladık,sonra Culture Club,Lionel Richie,Cyndi Lauper,Wham,Genesis,Depeche Mode (çok hard olmayanından :))),Simply Red,Madonna,Roxette...ya aklıma şu an gelmeyen tüm 80 ler işte..Deren'e yükledim hepsini :))) ben de bunlarla büyüdüm çünkü,13 yaşında bir teyzeyle 15 yaşında bir dayısı olunca insanın çocukken ve aynı evde yaşarlarsa normaldir..tam 80 ler zamanı işte,onlar yarattı benim müzik zevkimi..benden de kızıma hatıra kalacak..bitti artık bebekler için klasik müzik bilmem ne..kendi dinlediklerimi dinleteceğim Deren' e de..gerçi beni şaşırttı biraz ama olsun :)) ..çok alakasız olarak Texas Summer Son'da bayıldı..sızdı kaldı..uyudu...şarkının girişi belki etkiledi ufaklığı :) beni bile kendimden ediyor...texas işte ya boşuna sevmiyorum ben onları yıllaaardır..belki de tesadüf onca karmaşadan sonra (o muhteşem parçalar kuvvetle muhtemel işkence gelmiş de olabilir :)) yorgun düştü yavrucağım...ama sonuca bakarım her zaman olduğu gibi..uyudu mu?sakinleşti mi?evet..o zaman no prob.

ZZZZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz....................................