Anne ben manyak oldum....

Bu isimde bi tv şovu mu ne vardı,anne ben manyak oldum..bbg evini tiye alan..ordan geldi aklıma ama ben hakkaten manyak oldum..birsürü seye takar oldum Derenle ilgili,burda yazmıcam çünkü aklıma geldikçe sacmaliyorum..kötü seyler iste,ya düşerse,ya hastalanırsa......hepsi olacak illaki ama elimde değil deliriyorum iste..böyle biseymis demek ki annelik....

Bi de taktım 2 gündür..iste sacları düz mü olacak acaba,parmakları nasıl olacak?vücut yapısı,huyu,suyu...oooohoooooooo..ıttırıvıttırı düşünceler..sacları düz olur kuvvetle muhtemel,ama renginden tutun da diğer söylediğim hiçbirşeyi kestiremiyorum..bu da ayrı bir keyif...zamanla tanık olacağız herseyine..

Ama asıl itiraf etmek istediğim birsey var..nefret etmiştim halbuki,ne kadar da sevinmiştim.hamileliğin verdigi birseydi sanırım..sigara mereti..dün aksam redbulvotkayla karşılıklı raksettiler gözümün önünde..duyan da sarhoş,keşin biri zannedecek.alakası yok halbuki ama girdi aklıma napiiim...Allah'tan süt verdigim için ikisine de dokunamam..Allahım at su saçma düşünceleri kafamdan.......

Uykusuzluktan oluyo hep bunlar..sarıyorum bişeylere iste..

Çok uykum var,gözlerim zaten normalde çizgi gibi,hepten kayboldular.. ama Deren uyanmak üzere..

Uyku girdi bedene,gözler oldu çedene..

vınnnnnnnnnnnnnnnn...........

İzledikçe izliyorum,tesadüfen geyiğine çektik halbuki ama çok gülüyorum :)

Deli kız ya..anasının kızı..

Kucağımda yeni sızdı..saat 02.30

Bas gaza yavrum bas gazaaaaaaaaaaaa :)

E artık ben de uyumalıyım biraz................

marşmelovum deroşum...

Deroşum nerdeyse 3 aylık..
16 Ağustos itibariyle 3.ayı bitmiş olacak..geçti işte koskoca 3 ay.şıp diye..amma 3 yazdım yaaa :)
Kaldı 2.5 ay...daha sonra yine ayrılık zamanı,aynı annemle ben gibi,8-10 saat ayrı kalacağız kızımla..
Pencere kenarına tünerdim Ayşe'yle..Ayşe kim mi?o zamanlarda bana güzeller güzeli gelen,popülerliği tavan yapmış barbie bebeğim,saçları taramaktan koyun yününe dönmüş,yüzü gözü tükenmez kalem rötuşlarıyla dolu...ööf neyse işte otururduk cam kenarına,pervaza daha doğrusu (ne kadar da minikmişim),ananem de yazık üzülürdü halime,pervane olurdu peşimde..belki annemden de daha iyi bakmasına rağmen olmazdı işte,ne yapsa mutlu olmazdım belirli bir saatten sonra..beklerdim saat 6'ya kadar her akşam..köşede görününce bizim minik kuş,geldiği yolun ortasına kadar koşardım,sürekli düşerek..annemin,Aslı koşmaaaa diye koştuğunu hatırlarım..geçen annemle andık o günleri..güldük epey benim halime..darısı kızımla benim başıma :)
Deroş gerçi ilk başlarda küçük olacağı için anlamayacak belki de..daha sonra da zaten okul öncesi olacak..pisi pisi kopatım..evet..daha 3 aylık çocuğun okul öncesi için en iyi okulları belirlemiş bulunmaktayım..deli miyim ne..3 sene var daha önümüzde..hayırlısı

İlk fotoğrafı doğduğu gün..
Diğeri 2 aylıkken
En son poz verdiği banyodaki hali de geçen haftadan :)

Annesinin kuzusu büyüyor işte..ayın 22 sinde kontrolümüz var bakalım gelişmeler nasıl olacak?

Neyse biraz da bana gelsin konu..küçük bir hastane macerası geçirdik de çarşamba günü onu anlatacağım..

Çarşamba saat akşam 5 gibi inanılmaz bir ağrı başladı karnımda..ama öleceğim duramıyorum yerimde..annem yanımdaydı allahtan..Aslı dedi rengin bembeyaz oldu,doktora gitsek??dedim tek gidemeyiz,biraz bekleyelim geçmezse Emre'yi çağırırım..neyse ağrım tavan yapınca aradık Emre'yi..geldi,bizim eve de yakın olduğu için Güven Hastanesi'ne gittik..neyse yatırdılar işte kan tahlili v.s...sonuç hiçbirşey yok bol su için ağrı olursa parol alın..hoppalaaaa..eee onca çektiğim ağrı,bağırarak ağlamalar..delirdim mi noluyo ya dedim kendi kendime..eve geldik tabii ki napalım..geçti aradan 2 saat..bu seferki berbattı..hem inanılmaz bir ağrı hem de çılgınca kusma..birşey yemememe rağmen tüm gün,kustum deli gibi heryere,geberiyordum,bir yandan da anneeeeeee diye ağlıyorum..Emre dedi olmaz böyle üniversite hastanesine düzgün bir yere gidelim..Hacettepe'ye dedik..en kapsamlı ve düzgün muayene orda olur..neyse gittik ama yol geçmek bilmiyor,arabadan inemedim gittiğimizde..millet deli gibi bakıyo,ulan dedim içimde hastayım acile geldim ne var bunda..ooooh keyifler keko hasta yakınlarının..bahçeye oturmuşlar,çay,çekirdek,simit..bilmem ne..çocuklar koşuşturur..her yer sinek..bu ne dedim ya kalk gidelim Emre istemiyorum dedim..yok diyo beklicez..iyi ki de beklemişiz bu arada..neyse öncelikli olarak hemen aldılar beni...asıl komedi burdan sonrasında..

Hacettepe Acil aynı ER dizisi modunda..genelde intern doktorlar..sürekli dönen bir geyik..ordan oraya koşuşturmalar...neyse işte yatırdılar koridordaki sedyeye (oda demiyorum) bekliyorum birinin gelmesini..bu arada hiçbiryere dokunmak istemiyorum ama yattım bi kere oraya..kafamdan da plan yapıyorum eve gider gitmez banyoya girmemiz gerek..bebeğe mikrop bulaşmasın..ooof amma laftan lafa geçiyorum yaa..işte geldi bizim ufak doktor..şeker bir kız..sormaya başladı,geçirdiğiniz ameliyat,''doğum yaptım'',kullandığınız ilaç,''yok'',ağrı ne tarafta,işte tarifler bilmem ne derken,damar yolumu açtı serum için..deliriyodum tabi iğneden nefret ederim..sonra bi baktık bizim doktor pırr..yok ortada..ee serumum akmıyo,sorun var..dedik bi doktora soralım..''pardon'' dedim yine tatlı görünen bir kızcağıza :) ''eveeet'' dedi..dedim birşey sorsam size,serumda sorun var sanırım diyecekken,lafı ağzıma tıkayıp ''doktorunu çağır.esef göndersin tıkanmış olabilir,hemşirelerin işi bu'' diye cevabı yapıştırıp gitti..geri misin dedim içimden..acayip sinirlendim,ya bi kere sen beni tanıyo musun,alışmışlar halktan insanları itip kakmaya,ben sana siz diye hitap ederken ne bu laubalilik,onu da geçtim hemşirenin işi bu deyip doktorunu çağır ne saçma bir cümledir,onu da geçtim esef ne kocakafalı demezler mi adama..esef göndermesi gerekiyormuş..bak sen..esefle kınıyorum ben de seni dedim ben de,duydu mu bilmiyorum,sonra tuttu bizi bir gülme krizi...daha sonra geldi doktorum gönderdi esefini..allaha şükrettim tekrar tekrar ordaki insanları gördükçe..ve çok üzüldüm..iyileştim resmen kendi kendime..neyse diğer internler ve uzman doktorlar sağolsun birçok tetkikten sonra enfeksiyon olduğunu anladılar..şu an gayet iyiyim gibi görünüyor..ama yine ağrı olabilirmiş belli olmazmış..bol su içeceğim başka çare yok..süt verdiğim için ilaç alamıyorum..


Amma yazdım diyecekken Deren ağlamaya başladıııııııııııııııı...........marşmelov kadar yumuşak,pamukşeker gibi tatlı kızııııım beniiiiiiiiiimmmmmmm..

Portakalım :)

Tam bir şirine oldu ya..yolda yürüyemiyoruz..muhakkak arbasına hamle yapan oluyor,bi de herkese güldüğü için..delirtiyo hepimizi :)) Allah'ım nasıl bir aşk mış bu..bizi hiç ayırma..

Artık tamamen beni tanır oldu,gözleriyle takip ediyor,ben ortadan kaybolunca ağlıyor,gece başucuna gittiğimde beni görür görmez heycanlanıp ayaklarını çırpmaya başlıyor,çığlık atıyor :) gülüyor,ağzını açıyor (emme isteğini gösteriyor) oooof daha neler neler :) çok komik ama bir o kadar da huzurlu bir çocuk..rahat,sessiz,sakin,aynı ben...huyu benesin zaten hep ona dua ediyorum :) huzur insanı olsun,sevmesin kavgayı gürültüyü,kin tuTmasın,iyi geçinsin herkesle,paylaşımcı olsun,elimden geldiği kadar böyle yetiştireceğim..en önemlisi sinirli,asabi,dırdırcı,huysuz olmasın..bir de kıskanç olmasın kıskanç..kimseye karşı ama,arkadaşını,eşini dostunu,hiçbir zaman kıskanmasın..bakalım zamanla nasıl olacak göreceğiz..emeklerimin karşılığı ne olacak..

Zaman nasıl geçiyor anlamıyorum,2.5 ay oldu,hala inanamıyorum,aynaya baktıkça özellikle nasıl diyorum taşımış bu beden onca yükü,fotoğraflarıma bakıyorum,karnım inanılmazmış..nasıl tekrar bu hale geldim,insan vücudu ne garip..ama şunu söyleyebilirim ki hamilelik ve doğum en kolay süreçler,hiçbir zorluğu yok,ya da bende öyle oldu,şu lanet olası kaşıntı dışında,geçti hele şükür..asıl önemli olan doğum sonrası :) çook zor ama bir o kadar da zevkli..ki bebeğim çok uslu bir bebek olmasına rağmen..belki de yalnız olduğum için,artık annemi biraz rahat bırakmak istedim..bu yüzden gece 3-4 saatlik uyku dışında doğru düzgün oturamıyorum,6 gibi uyanıyoruz,beslenip uyuması 8,e ben tekrar uyuyamıyorum,evi toparlıyorum,hafif bir kahvaltı,bu arada ben nereye Deren sepetiyle oraya,yalnız bırakamıyorum evin içinde olsak dahi..sonra öğle yemeği,akşam yemeği,her gün çamaşırdı biraz hava almaydı bilmem neydi derken akşam oluyor..bir de sıcaklardan mıdır nedir fena durumdayım,bebeğimin sütünü düşünmesem tek lokma yiyemeyeceğim,sadece su yeterli..günde 4 litreden fazla su içiyorum..su,süt için çok yararlı,muhakkak tüketilmeli..günlerim böyle geçiyor işte,kitap bile okuyamıyorum :) kızım kocaman oldu,nasıl geçti bunca gün,hafta..bilmiyorum..3 ay daha evdeyim..şimdiden onu bırakıp nasıl çalışacağım onu düşünüyorum,ilk gün nasıl çıkacağım evden..fenaaa...çook fenaaa..



Hoop Deren uyandı...............

Kucak kucak...

işte böyle uyusun kucağımda,yine kucağımda uyansın,beslensin,oynasın,gülsün,eğlensin..hiç şikayetçi değil minik..ben alıştırdım ama suç bende..annemi dinlemedim..napiim bırakamadım ilk zamanlarda,inanamamanın ve müthiş kokusunun etkisiyle nerdeyse 24 saat kucağımda tuta tuta böyle yaptım çocuğu..kucak delisi..bi de benim kokuma alıştığı için başkası kucağına aldığında gariplik olduğunu anlayıp anında mızırdanıyo..pampiş :)))) hihi..bu lafı da sardılar ağzıma..pampiş ne yaa..:) hakkaten pampiş demiyorum tabii ki kızıma :) geyik işte..

Yine bu sabah 6 ya doğru uyandı..uyandık..zaten ıhh dediğinde zıplıyorum..eskiden öyle bir uyurdum ki ölmüş gibi..annem sarsarak zor uyandırırdı,şimdi de Deren Hnm sağolsun deli gibi bişii yaptı beni..en ufak çıta tek gözüm açılıyo..neyse..uyandık işte,biraz oynadık koyun koyuna,sonra süt seansı 15 dk kadar,biraz evi dolaştık,kırmızı başlıklı kızı anlattım,anlatmaya çalıştım yani,kurt napıyodu,kızın ananesi mi halası mı ne hastaydı,bi karıştırdım ki sormayın,annem gelsin de dicem otur da bi anlat bana ne iş bu kırmızılı başlıklı kızın hikayesi :) neyse sonra baba uyandı,kral efendi :) Deren'in gazını çıkardı,biraz öpüştüler baba kız..sonra işe gitti..şimdi kaldık evde yine ikimiz..yatıyo sereserpe karşımda,tam işkence ya deli kız..ağzındaki yalancı memeyi düşürüp duruyo,amacı beni yanına getirtmek,yine kucak :) ama yemezler Derencimmm :) sen ööyle bana bakmaya devam et usluca emi annem :) ayyy kuzuuum uyumuşşş...

Uyanma meleğim uyu biraz hadi :)

Pazar maceramızı anlatalım biraz..Bizim kız bayıldığı için arabasıyla dolaşmaya dedik çıkalım..Panora'ya gittik,Zara Kids le başladık maceraya,tüm bebek mağazalarını gezdik,mothercare şok etti beni..akıllılar mağazayı 2 katlı olarak dizayn etmişler,tamam neyse,yer bulamamışlardır,ama en komiği yürüyen merdiven yapmışlar,ya yapsana şunu düz zemin şeklinde,oraya gün içinde en az..atıyorum..500 kişi geliyor diyelim bunlardan en azından 300 ü bebek arabalıdır..herkes de eşiyle ya da arkadaşıyla gidecek diye bir kural yok,hadi dün ailecek gittik..ama tek de gideceğim elbet..tek gidildiğinde ne yapacağız,her seferinde ''şey bi yardım etseniz arabayla yukarı çıkmam gerek'' mi diyceğiz çalışanlardan birine..ne saçma..bir de dimdik merdivenler..sinir oldum ya..ben en çok zaten Tunalı'dakini seviyorum,hem çalışanları süper hem düz ayak ohh miss :)

Neyse..gezerken sürekli birileri durdurdu bizi,Deren'i sordular kaç aylık,adı ne,kız mı erkek mi (!!),ayy annesi böyle üşümüyor mu?(sen üşüyor musun teyze öyle askılıyla dicektim :))...hele birisi yarı yoldan döndüm size yetiştim görmek için bebeği diyordu Emre'ye ben ağzım açık vitrinlere bakarken..uzun zaman oldu içimdeki alışveriş canavarının kükremeyişi ondan sebep..neyse hep laftan lafa geçiyorum..asıl gelmek istediğim konu..ya ben kimsenin bebeğini öpmem,bu bebek adı üzerinde daha el kadar,bağışıklık sistemi ne kadar güçlüdür ki..tamam anne sütü bilmem ne ..elimden ne geliyorsa yapıyorum..ama öpmeyin kardeşim allah allaaaah..hele ki dışarıda..ellemeyin kafasını ayağını orasını burasını bebeklerin..sadece benimkinin değil elbette..ben aptal mıyım sürekli elimi yüzümü yıkıyorum heryerde..birinin çocuğuna yaklaşacağım zaman..bırakın öpmeyi yaklaşacağım zaman diyorum..ben mi tuhafım,aşırı abartıyor muyum,yoksa onlar da mı var gariplik çözemedim.............canım yavrum benim seni çooooooook seviyorum çook..dokunanı yakarım upps! :)

50.gün...

İşte böyle uyuya kalıp uyanıyoruz çoğu zaman..koccaman oldu kızım artık..bana kocaman tabii ki :)

Aslında hala mini minicik ama zorluğu kalmadı,ya da ben alıştım ne biliiim..gece artık 1 kere bilemedin 2 kez uyanıyor..oynuyoruz gülüyoruz..hoop tekrar uyuyor..iyi gidiyor yani allaha şükür..

Şu an karşımda bana bakıp diğer yandan saçını çekmeye çalışıyor!!!şaka mı bu..ilk kez görüyorum..bi yandan da inliyor gözümün içine bakarak..ne demek istiyosun Deren,altın temiz,karnın tok,yemeğimizi yaptık,evimiz temiz...eee masal da dinliyorsun bir yandan..kucak mı derdin?gel minik gel..

Cmt günü doktor maceramıza gelirsek :)

Yine tavsiye üzerine yeni bir çocuk doktoruna gittik..Gökhan Aktan..çok şeker ve ilgili bir doktor..çocukları seviyor çok belli..ama o kadar çok şeyi yanlış yapıyormuşum ki..bilgiç geçinen ben..morardım resmen..kapıdan girer girmez Gökhan Bey''battaniyesini alalım annesi üzerinden'' dedi..bi kaldım,ıık mıık tamam hocam dedim kaldırdım koydum çantaya..neyse başladı anlatmaya..dedi biz bebekleri ilk 15 günden sonra kendi giyindiğimiz şekilde giydiririz..siz nasıl giyinmişsiniz,etek,tshirt..aynen böyle işte..ya ben..ben ne yapmışım..mal gibi,2 alt,3 tane üst,eldiven,şapka..bi de battaniye..girdim girdim yerin dibine girdim resmen..neyse anlatmaya başladı,üşütmek diye bi hastalık yokmuş meğer.yok kakasının rengi yeşil aman tanrım kesin üşüttü lafı falan ben ve benim gibilerin uydurduğu bir hurafeymiş meğer..annelerimizin yani..eli ayağı soğuk olurmuş ufaklıkların,yataktan kaldırınca yelek battaniye takviyesi yapılmaması gerekiyormuş..randımanlı ememez uyurmuş sıcaktan..ana kucağının içine koyduğum ufak minder ortopedisini bozarmış..rezalet..mış da mış..yaptığım doğrular altını açtığımda çocuğu serbest bırakmam,dinlendirmem,renkli oyuncaklarla oynamaya erken başlamam,masal anlatmam,müzik dinlememiz,dans etmemiz,her gün banyo yapmamız..vs bunlar beyin gelişimini çok olumlu etkilermiş aynen devam dedi..

neyse muayeneye geçtik..bi başladım soymaya minik prensesi..bir dağ kıyafet..haa unnuttum ayağında da çorap ve penye ayakkabısı vardı..sadece 1 alt ve üste izin verdi..çok kızdım kendime..şapşal dedim o kadar okursun,gezersin internette araştırırsın,bebeklerimizi nasıl giydirelim yazamadın mı google a..madem aklın çalışmadı..neyse zararın neresinden dönersen kardır..şimdi de çıplak dolaşıyoruz nerdeyse :)

Doktordan sonra gezdik epey..mothercare de zaman geçirdik fazlaca,dayanamadım aldım yine bişeyler..sonra yemek yedik..her gören bi hamle yapmaya çalıştı bizimkinin üzerine..bekleme yapmadan sürdüm arabasını :)) nasıl ama..hafif öküzce ama olsun :)

Haydaaaaa yine mızıldanıyo..yok yok senin banyo zamanın geldi,sonra cop cop sonra çok az rezene çayınla mışıl mışıl uyursun sen kuzum :)

47.gün ve hala kaşınıyorum...

Nasıl bir illetmiş ki bu puppp hala peşimi bırakmadı..nerdeyse 2 aylık olacak minik kuş ama ben hala delicesine kaşınıyorum...ooooooof oof..neyse bakalım ne zaman geçecek..

Zaman ne kadar çabuk geçiyor,47 gün oldu ama farkında bile değilim nasıl oldu?belki de sürekli Deren'le ilgili birseylerle meşgul oldugum için..bilmem..ama süper bir duygu,tarifi imkansız,deliriyorum :) özellikle de yalnız kaldığımız zamanlar :) artık anneannemiz evine gitti,biraz yalnız takilacagiz..dün 7 saat kadar takıldık mesela..biraz kangurusuna koyup dans ettim kizimla :) çok eğlendik kakara kikiri,biraz ana kucağına koyup mutfağa götürdüm etrafı toparladık,ufak çapta bir ütü macerası geçirdik...tabi bunlar yazdığım kadar kolay olmuyor,ağlama anında ben hemen oynamaya başlıyorum,Deren de anında susup pür dikkat beni izliyo,bu onu bi 15-20 dk goturuyo..böyle böyle derken aksam babamiz geldi İstanbul'dan,babali kizli biraz oyundan sonra uyuyakaldi ikisi de..ben de ortalığı,deren'in kıyafetlerini toparladım,bugün Dr kontrolumuz var,dışarı çıkacağız,ufakligin çantasını hazırladım,hepimizin kıyafetlerini çıkardım,hazırladım ki zaman kaybı olmasın..derken tam yatacakken acikti ufaklik tekrar cop cop ve gaz seansı derken saat 2 oldu..ancak yatabildim..4 de tekrar uyandık..cop cop ve pıt pittan sonra tekrar yatış ama saat su an 7 ve ben cin gibiyim.çünkü derenin tırnaklarını kestim uyurken..oooof kan ter icinde kaldım ne zor is yahu..iste böyle,birazdan kahvaltı hazırlayıp emosu uyandırmam gerek ki erkenden yollara düşelim ..

Bu arada Özgür Deren'e de gideceğiz kontrole,Deren'cik i gorecekleeeeer :))